Archieven

Categorieën

Meta

  • Home
  • Blogs
  • Welke analyse maak ik wanneer negatieve gedachten en emoties gaan overheersen?

Welke analyse maak ik wanneer negatieve gedachten en emoties gaan overheersen?

Het is negen uur ’s avonds. Ik ben nog steeds aan het schrijven en realiseer me dat ik het vandaag niet af krijg voor middernacht. En dat terwijl ik er toch op gerekend had om voor tien uur klaar te zijn. Ik ben geïrriteerd en teleurgesteld over van alles en nog wat. Ik vraag mezelf (net als vele anderen) af waarom ik dit boek aan het overschrijven ben. Eén van mijn doelen voor deze reis was om dit boek over te schrijven. De eerste 40 pagina’s heb ik overgeschreven gedurende de eerste twee weken van de nationale lockdown. Het feit dat mijn vlucht gecanceld is en de quarantaine met twee weken verlengd wordt hebben mij op het idee gebracht om de overige 300 pagina’s in twee weken tijd over te schrijven, zodat ik dit doel kan afstrepen en ik me daarna weer op andere doelen kan richten. Een behoorlijke klus, maar ik wil het graag en zie het binnen moeten zitten als een uitstekende kans om dit doel (veel eerder) te realiseren dan ik een paar weken geleden had kunnen bedenken. Op basis van mijn ervaringen met de eerste 40 pagina’s lijken mij vier pagina’s per uur realistisch. Met na ieder uur schrijven een kwartier tijd om even wat anders te doen. Een korte workout, meditatie, even de tuin in, of iets anders waar ik op dat moment behoefte aan heb. Tevens is er ruimte om twee keer wat langer te pauzeren en te eten. 

Maar terug naar het moment dat ik me realiseer dat ik me klote voel. Het is niet iets wat opeens opkomt, maar iets wat gedurende de dag steeds erger is geworden. In een paar minuten maak ik een analyse van de situatie. Wat gebeurt er precies? Ik weet dat het gevoel dat ik heb veroorzaakt wordt door mijn gedachten, hoe ik gebeurtenissen interpreteer en dat ik dit dus ook zelf kan veranderen. In mijn hoofd malen whatsapp gesprekken (waar ik niet uit haal wat ik er uit zou willen halen), dingen die ik gelezen heb over het boek dat ik aan het overschrijven ben en waarom ik dat doe, twijfel over of ik op dit moment wel in Ushuaia wil zijn, wat ik wil gaan doen morgen en na mijn reis, gedachten over dingen die ik online bekeken heb en gedachten over mezelf in het algemeen. Ik realiseer me dat ik het schrijven vandaag met minder aandacht en trager doe dan de dagen daarvoor. Aan de ene kant ben ik op dat moment één van de saaiste stukken aan het overschrijven, maar tegelijkertijd moet ik ook concluderen dat ik meer op mijn pauzes gefixeerd ben en hoe deze in te vullen dan deze te benutten voor ontspanning. Ook ben ik geïrriteerd over dat de oefeningen die ik wil doen via youtube niet werken, de wifiverbinding is te slecht en mijn pols deed zeer, iets waar ik beiden de dagen ervoor geen last van heb gehad. Daarnaast merk ik op dat mijn arm zeer doet en ook mijn vingers verkrampt zijn. Ik weet dat 95% van mijn gedachten op dat moment niet waar zijn en ik me met die andere 5% me nu niet hoef bezig te houden, dat dit versterkt wordt door de vermoeidheid. Ik concludeer het volgende:

  • Dat als ik weer ga schrijven, dat ik mijn pauzes echt moet gebruiken ten dienste van het schrijven. Dus niet even een lesje Spaans in Duolingo tussendoor doen, te reageren op whatsapp gesprekken of op internet dingen bekijken, zodat ik met volledige aandacht datgene kan doen wat ik mezelf heb voorgenomen. 
  • Dat ik mijn berekening van vier pagina’s per uur misschien moet bijstellen. Het schrijven van negen of tien uur op een dag is anders dan twee of drie uurtjes.
  • Dat ik daarnaast op internet moet kijken naar tips om overbelasting tijdens het schrijven te voorkomen.
  • Dat ik op een uitgerust moment moet kijken naar waar mijn gedachten vandaan komen en wat ik daar wel of niet mee moet doen, bijvoorbeeld op mijn rustdag die de dag erna gepland staat. 

In een paar minuten tijd heb ik geanalyseerd wat er gebeurd en wat ik er aan kan doen, zonder daar nu in verzeild te raken. Het lost het niet helemaal op, maar wel voldoende om het te kunnen laten rusten voor dat moment. Ik schrijf nog even door tot ik om half één echt niet meer kan en naar bed ga. Morgen is er weer een nieuwe dag en kan ik weer met een schone lei beginnen. Of ik in de toekomst nog eens een boek ga overschrijven, dat weet ik niet. Laat ik eerst dit maar afmaken. Het is in ieder geval een leerzame ervaring en een goede training voor doorzettingsvermogen om je eigen doelen te halen. En oja, ik ben er ook achter dat het mogelijk is dat een pen leeg kan raken. Ik had altijd de illusie dat dit niet kon, maar ze het op een gegeven moment gewoon niet meer deden. Inmiddels heb ik twee keer ervaren hoeveel je met één pen kan schrijven en er zullen er nog wel een paar volgen…..

Chillen in de zon met mijn nieuwe vriend tussen het schrijven door

6 Comments

  • Judith van Dijk

    april 4, 2020 at 6:44 am

    Hey Jelle,

    Bijzonder hoe je je verhaal op papier zet, je blijft lezen.

    Ik vraag me wel iets af… wat maakt dat je van jezelf zoveel uur / bladzijden per dag moet schrijven? Je moet maar net de flow en inspiratie hebben. Als je er een tijd / hoeveelheid aan verbindt, kost dat alleen maar frustratie en stress toch? Het is al mooi dat je dit doet. Het is overigens echt een vraag geen oordeel 🙂

    Sterkte en succes!l

    Beantwoorden
    • Jelle

      april 5, 2020 at 7:52 pm

      Hi Judith,

      Het is omdat ik het boek voor 13 april overgeschreven wil hebben (de datum tot waarop de huidige lockdown is aangekondigd hier). Dat betekent dat er in een bepaalde tijd zoveel uur geschreven moet worden. Door te kiezen zoveel mogelijk op één dag te doen blijven er andere dagen over om andere dingen te doen (en ook weer als het afgerond is). Juist het steeds switchen tussen verschillende ‘werkzaamheden’ haalt de rust uit mijn hoofd weg (en dus ook de flow). Ik ervaar dat je door externe prikkels tijdelijk te vermijden je gedachten en focus kan sturen en dus ook een flow kan realiseren. Op de dag waarop ik dit schreef was ik daar niet bewust genoeg mee bezig en ging ik andere dingen tussendoor doen waardoor mijn gedachten en focus ergens anders heen gingen. Met als gevolg dat alles langer gaat duren, er irritatie ontstaat en er allerlei ‘onware’ en irrelevante gedachten naar voren komen. Voor het overschrijven heb ik ook niet echt inspiratie nodig, maar is het vooral plannen en uren maken. Voor iets wat gebaseerd is op inspiratie is dat natuurlijk wel wat lastiger te plannen en vooral op een flow doen, maar ook daarvoor geldt denk ik dat dit het beste werkt zonder andere afleiding (telefoon) werkt.

      Beantwoorden
  • Eric

    april 4, 2020 at 12:31 pm

    Ha Jelle,

    Misschien ken je dit gedicht van Robert Frost al, misschien ook niet. Wanneer ik me afvraag waarom ik doe wat ik doe, of ik wel de juiste keuzes maak en of ik de juiste koers vaar, dan pak ik het erbij. Het helpt me altijd. (analyse op Wikipedia: https://nl.wikipedia.org/wiki/The_Road_Not_Taken)

    The Road Not Taken

    Two roads diverged in a yellow wood,
    And sorry I could not travel both
    And be one traveler, long I stood
    And looked down one as far as I could
    To where it bent in the undergrowth;

    Then took the other, as just as fair,
    And having perhaps the better claim,
    Because it was grassy and wanted wear;
    Though as for that the passing there
    Had worn them really about the same,

    And both that morning equally lay
    In leaves no step had trodden black.
    Oh, I kept the first for another day!
    Yet knowing how way leads on to way,
    I doubted if I should ever come back.

    I shall be telling this with a sigh
    Somewhere ages and ages hence:
    Two roads diverged in a wood, and I—
    I took the one less traveled by,
    And that has made all the difference

    Grtz, Eric.

    Beantwoorden
  • Marga Van der Meer

    april 6, 2020 at 4:57 pm

    Hoi lieve Jelle,

    Met aandacht hebben wij je nieuwe bericht gelezen.Ten eerste respect voor jou overdenkingen.Het eerste wat in mij opkomt is de vraag wat voor een boek ben je aan het overschrijven ?
    En de volgende vraag die omhoog borrelt is: ben jij niet te streng voor jezelf ? je mag best wel wat liever voor jezelf zijn.? Ik sluit mij ook aan bij het bericht van Judith .

    Nog heel veel inspiratie toegewenst van ons en knuffel van Ed en Marga??

    Beantwoorden
    • Jelle

      april 9, 2020 at 1:24 am

      Wat leuk om te horen dat jullie het aandachtig gelezen hebben! Nee in dit geval ben ik lief genoeg voor mezelf, ik doe immers wat ik graag wil doen :). Wat ik juist constateer is dat ik niet strikt genoeg ben. Door afleiding toe te laten ontstaat er onnodige ruis, waardoor ik het niet met overgave kan doen (en in die zin misschien niet goed voor mezelf zorg ;)) en het moeite gaat kosten. De dagen daarna dat ik er voor gekozen heb om een hele dag (niet iedere dag) te schrijven was het geen enkel probleem en was het ook fijn om te doen!

      Beantwoorden

Geef een antwoord